Zetmeel is een polysaccharide: in feite een keten van polymeermoleculen die via koolstofatomen aan elkaar “vastzitten”. In deze moleculen zitten ook zuurstofatomen die waterstof binden tot een van de eenvoudigste structuren in de organische chemie: een hydroxylgroep. Ethers zijn eveneens moleculaire structuren, alkyl- of arylgroepen genoemd, die via zuurstofatomen aan het zetmeel binden en zo een zetmeether vormen.
De structuur van een zetmeether is “hydrofiel”, wat betekent dat het water aantrekt en vasthoudt. Zo creëren zetmeethers voordelen in uiteenlopende industriële producten: water in een mengsel vasthouden stelt producenten in staat te sturen hoe een mengsel verdikt, emulgeert en stabiel blijft onder verschillende omstandigheden.